Ile elektronów walencyjnych ma bor?

What is the valency of boron Elektrony walencyjne

Bor (B) jest piątym pierwiastkiem w układzie okresowym. Symbol boru to „B”. Bor bierze udział w tworzeniu wiązań za pośrednictwem elektronów walencyjnych. Ten artykuł wyjaśnia szczegółowo właściwości elektronów walencyjnych boru. Jest najlżejszym pierwiastkiem z grupy boru i ma trzy elektrony walencyjne, które pozwalają mu tworzyć wiązania kowalencyjne. To sprawia, że ​​jest to powszechny składnik, taki jak kwas borowy, boran sodu i ultratwardy kryształ, węglik boru.

Bor jest syntetyzowany tylko przez spallację promieni kosmicznych i supernowe, a nie przez gwiezdną nukleosyntezę. Jest to zatem pierwiastek mało liczebny zarówno w Układzie Słonecznym, jak iw skorupie ziemskiej.

pierwiastek boru

Historia boru

Joseph-Louis Gay Lussac, Louis-Jaques Thenard i Sir Humphry Daavy fałszywie odkryli Boron 1808. Aby wyizolować ten pierwiastek, połączyli kwas borowy i potas. Ci chemicy wierzyli, że znaleźli czysty bor. Jednak Ezekiel Weintraub, fałszerz odkrycia z 1808 r., uzyskał je w 1909 r.

Zastosowania

Bor amorficzny jest używany w zapalarkach do paliw rakietowych oraz w fajerwerkach pirotechnicznych. Z tego powodu flary są wyraźnie zielone. Tlenek boru jest często stosowany w produkcji szkieł borokrzemianowych (Pyrex). To sprawia, że ​​szkło jest żaroodporne i wytrzymałe. Szkło borokrzemianowe jest używane do produkcji tekstyliów i izolacji z włókna szklanego.

Najważniejszymi związkami są kwas borowy (lub boracowy) (biran sodu) i tlenek borowy (lub boracowy). Związki te można znaleźć w kroplach do oczu i łagodnych środkach antyseptycznych, a także w proszkach do prania, glazurach do płytek i proszkach do prania. Boraks był używany jako środek wybielający i jako konserwant żywności.

Pozycja boru w układzie okresowym

Pozycja boru w układzie okresowym

Izotopy

Bor naturalny zawiera 19,78% boru-10 i 80,22% boru-11. Dwa stabilne izotopy boru to B-10 i B-11. Bor jest domem dla 11 różnych izotopów, w zakresie od B-7 do B-17.

Rola biologiczna

Bor jest niezbędny do budowy ścian komórkowych roślin. Chociaż nie jest trujący dla zwierząt w dużych dawkach, może powodować problemy z metabolizmem organizmu. Około 2 mg boru dziennie jest pobierane z naszej diety i około 60 gramów rocznie. Jako potencjalne leczenie guzów mózgu zbadano niektóre związki boru.

Stany utleniania boru

Bor występuje zarówno w +3, jak i +1, przy czym +3 jest korzystniejszy.

Skutki zdrowotne boru

Bor można znaleźć w owocach i warzywach, wodzie i produktach konsumpcyjnych. Nasze dzienne spożycie wynosi około 2 mg, średnio 18 mg dziennie. Żywność zawierająca bor może prowadzić do problemów zdrowotnych u osób spożywających duże ilości. Bor może spowodować uszkodzenie wątroby, żołądka, nerek, mózgu, a ostatecznie śmierć. Małe ilości boru mogą powodować podrażnienie oczu, nosa, gardła i oczu. Aby kogoś rozchorować, potrzeba 5 g kwasu borcowego i 20 gramów, aby narazić jego życie na niebezpieczeństwo.

Liczba atomowa5
masa atomowa[10.806, 10.821]
temperatura wrzenia2550 °C (4620 °F)
temperatura topnienia 2200 °C (4000 °F)
środek ciężkości2,34 (przy 20 °C [68 °F])
stopień utlenienia+3
konfiguracja elektronów1 s 2 2 s 2 2 s 1

Wpływ boru na środowisko

Bor to pierwiastek występujący w naturze. Bor występuje naturalnie w środowisku poprzez uwalnianie gleby, powietrza i wody w wyniku wietrzenia. Bor można również znaleźć w wodach gruntowych w niewielkich ilościach. Chociaż jest mało prawdopodobne, aby był narażony na działanie boru z wodą pitną i powietrzem, nadal istnieje możliwość narażenia na pył boranu w pracy. Bor może być również narażony na produkty konsumenckie, takie jak kosmetyki lub produkty do prania.

Organizm ludzki dodaje bor poprzez produkcję szkła, spalanie koksu, topienie miedzi i dodawanie nawozów rolniczych. Ludzie dodają bor na niższych poziomach niż te dodawane naturalnie w wyniku naturalnego wietrzenia.

Naturalna obfitość

Bor występuje jako kwas ortoborowy w niektórych wulkanicznych wodach źródlanych oraz jako borany w minerałach boraks, kolemanit i bor. Turcja posiada duże złoża boraksu. Rasoryt jest głównym źródłem boru. Występuje na kalifornijskiej pustyni Mojave.

Na włóknach podgrzewanych elektrycznie bor o wysokiej czystości można otrzymać przez ogrzewanie tribromku lub tribromku boru i wodoru w celu jego redukcji. Zanieczyszczony lub bezpostaciowy bor można wytworzyć ogrzewając trójtlenek ze sproszkowanym magnezem.

Jakie są elektrony walencyjne w borze (B)?

Elektrony walencyjne to całkowita liczba elektronów znajdujących się w powłoce utworzonej przez elektrony boru. Całkowita liczba elektronów na danej orbicie nazywana jest elektronem walencyjnym. Właściwości pierwiastka są określane przez elektrony walencyjne. Uczestniczą również w więziach formacyjnych. Bor jest piątym pierwiastkiem w układzie okresowym pierwiastków. Atom pierwiastka boru ma pięć elektronów. Na tej stronie znajduje się artykuł, który wyjaśnia strukturę elektronową boru. Znajdziesz go tutaj.

Jakie są elektrony walencyjne boru(B)

Jaką liczbę elektronów, protonów i neutronów ma atom boru(B)?

Jądro znajduje się w środku atomu. Jądro jest domem dla protonów i neutronów. Liczba atomowa boru wynosi 5. Liczba protonów w atomie boru nazywana jest liczbą atomową. Liczba protonów znajdujących się w borze (B) wynosi pięć. Jądro zawiera powłokę elektronową równą protonom. Atom boru może mieć w sumie pięć elektronów.

Różnica między liczbą mas atomowych a liczbą pierwiastków określa liczbę neutronów w elemencie. Oznacza to, że liczba neutronów (n) = masa atomowa (A) + liczba atomowa (Z).

Wiemy, że ilość atomowa boru wynosi 5, a liczba masowa atomowa około 11 (10,81). Neutron (n) = 11 – 5 = 6. Liczba neutronów znalezionych w borze (B) wynosi zatem 6.

Walencja to zdolność atomu pierwiastka chemicznego do tworzenia pewnej liczby wiązań chemicznych z innymi atomami. Przyjmuje wartości od 1 do 8 i nie może być równe 0. Jest to określone przez liczbę elektronów atomu zużytych na tworzenie wiązań chemicznych z innym atomem. Walencja to prawdziwa wartość. Liczbowe wartości walencji są oznaczone cyframi rzymskimi (I,II, III, IV, V, VI, VII, VIII).

Jak określić liczbę pierwiastków walencyjnych w atomie boru (B)?

Oto kroki w celu określenia elektronu walencyjnego. Jednym z nich jest konfiguracja elektronowa. Bez konfiguracji elektronowej niemożliwe jest określenie wartościowości jakiegokolwiek pierwiastka. Łatwo jest określić elektrony walencyjne dla wszystkich pierwiastków, znając konfigurację elektronów.

Ten artykuł zawiera szczegółowe informacje na temat konfiguracji elektronów. Znajdziesz go tutaj. Możesz zidentyfikować elektrony walencyjne, umieszczając elektrony zgodnie z zasadą Bohra. Dowiemy się teraz, jak zidentyfikować elektron walencyjny w borze.

Obliczanie liczby elektronów obecnych w borze (B)

Najpierw musimy znać liczbę elektronów obecnych w atomie boru. Musisz wiedzieć, ile protonów znajduje się w borze, aby określić liczbę elektronów. Aby poznać liczbę protonów, musisz znać liczbę atomową pierwiastka boru. Do określenia liczby atomowej wymagany jest układ okresowy pierwiastków. Układ okresowy zawiera informacje niezbędne do wyznaczenia liczby atomowej pierwiastków boru.

Liczba protonów nazywana jest liczbą atomową. Jądro jest domem dla elektronów, które są równe protonom. Oznacza to, że możemy teraz powiedzieć, że elektrony są równe liczbie protonów w atomie boru. Liczba atomowa boru wynosi 5, jak widać w układzie okresowym. Oznacza to, że atom boru ma pięć elektronów.

Terminy „ stopień utlenienia ” i „ wartościowość ” mogą nie być takie same, ale liczbowo są prawie identyczne. Warunkowy ładunek atomu atomu nazywany jest stanem utlenienia. Może być pozytywny lub negatywny. Walencja odnosi się do zdolności atomu do tworzenia wiązań. Nie może mieć wartości ujemnej.

Będziesz musiał przeprowadzić konfigurację elektronową boru (B)

Ważny krok 2 Ten krok obejmuje ułożenie elektronów w borze. Wiemy, że atomy boru zawierają łącznie pięć elektronów. Struktura elektronowa boru pokazuje, że w powłoce K znajdują się dwa elektrony, a w powłoce L trzy. Oznacza to, że pierwsza powłoka boru ma dwa elektrony, a druga powłoka 3. Na podorbicie konfiguracja elektronowa boru to 1s 2  2s 2  2p 1 .

Oblicz całkowitą liczbę elektronów i wyznacz powłokę walencyjną

Trzecim krokiem jest określenie wartościowości. Powłoka walencyjna jest ostatnią powłoką po konfiguracji elektronowej. Elektron walencyjny to suma wszystkich elektronów znajdujących się w powłoce walencyjnej. Konfiguracja elektronowa boru pokazuje, że ostatnia powłoka ma trzy elektrony (2s 2  2p 1 ). Dlatego elektrony walencyjne w borze mają trzy.

  1.  Wartościowość jest liczbową charakterystyką zdolności atomów danego pierwiastka do wiązania się z innymi atomami.
  2. Wartościowość wodoru jest stała i równa jedności.
  3. Wartościowość tlenu jest również stała i równa dwóm.
  4. Wartościowość większości pozostałych elementów nie jest stała. Można to określić za pomocą wzorów ich związków binarnych z wodorem lub tlenem.

Przez elektrony walencyjne, tworzenie związku boru

Bor jest zaangażowany w tworzenie wiązań poprzez swoje elektrony walencyjne. Trzy elektrony walencyjne znajdują się w Boronie. Ten elektron walencyjny bierze udział w tworzeniu wiązań z innymi pierwiastkami. Konfiguracja elektronowa chloru wskazuje, że w chlorze występuje siedem elektronów walencyjnych.

Atom boru przekazuje swoje elektrony walencyjne, a chlor je odbiera. W rezultacie chlor przyjmuje strukturę elektronową argonu, podczas gdy bor przyjmuje konfigurację elektronową w postaci helu. Trójchlorek boru (BCl 3 ) tworzy się przez wymianę elektronów między trzema atomami atomów chloru i jednym atomem boru. Trichlorek boru (BCl3 ) jest wiązaniem jonowym.

Ile elektronów walencyjnych ma jon boru (B + 3 )?

Konfiguracja elektronowa jest kompletna i ostatnia powłoka atomu boru zawiera trzy elektrony. W tym przykładzie elektrony walencyjne i dewalencyjne boru to trzy. Oto, co wiemy. Podczas tworzenia wiązania pierwiastki z 1, 2 lub trzema elektronami w swoich ostatnich powłokach oddają elektrony poprzedniej powłoce. Kationy to pierwiastki, które oddają elektrony, tworząc wiązania. Bor jest jednym z przykładów pierwiastka kationowego. Bor wykorzystuje elektrony z muszli do tworzenia wiązań, a następnie zamienia się w borony.

Ile ma elektronów walencyjnych jonu boru (B+3)

Konfiguracja elektronowa dla jonu boru (B +3 ) to 1s 2 . Konfiguracja elektronowa boru pokazuje, że istnieje tylko jedna powłoka dla boru i że każda powłoka zawiera dwa elektrony. Konfiguracja elektronowa wskazuje, że atom boru ma układ elektronowy helu. W tym przypadku wartościowość boru-jonu wynosiłaby +3. Elektrony walencyjne jonu boru to dwa, ponieważ ostatnia powłoka jonu boru zawiera dwa elektrony.

Jaka jest wartościowość boru?

Wartościowość pierwiastka jest określona przez liczbę niesparowanych elektronów znalezionych na jego ostatnim orbicie. Konfiguracja elektronowa boru w stanie wzbudzonym to B*(5) = 1s 2  2s 1  2p x 1  2p y 1 .  Konfiguracja elektronowa boru (B) wskazuje, że na ostatnim orbicie znajdują się trzy niesparowane elektrony.

Jaka jest wartościowość boru

Wartościowość boru wynosi zatem 3.

Fakty

  • Gęstość: 2,37 g na centymetr sześcienny
  • Układ okresowy pierwiastków zawiera symbol atomowy: B
  • 5. Liczba atomowa (liczba protonów w jądrze).
  • Masa atomowa (średnia masa atomowa): 10,81
  • Najczęstszymi izotopami są B-10 (naturalnie obfite 19,9 proc.) lub B-11 (80,1 proc.).
  • Faza w temperaturze pokojowej
  • Temperatura wrzenia: 7,232 stopni F (4 000 stopni C)
  • Liczba izotopów (6 atomów pierwiastka o różnej liczbie neutronów)
  • Temperatura topnienia: 3,767 stopni Fahrenheita (2075 stopni Celsjusza)

Bibliografia:

  • https://en.wikipedia.org/wiki/Boron
  • Narodowe Laboratorium Los Alamos (2001)
  • https://www. Thoughtco.com/boron-element-facts-606509
  •  Zarechnaya, E. Yu.; Dubrowiński, L.; Dubrowinskaja, N.; Filinchuk, Y.; Czernyszow, D.; Dmitriew, W.; Miyajima, N.; El Goresy, A.; i in. (2009). „Supertwardy półprzewodnikowy optycznie przezroczysta faza wysokiego ciśnienia boru”. 
  • RG Delaplane; Dahlborg, U.; Howells, W.; Lundstrom, T. (1988). „Badanie dyfrakcji neutronów amorficznego boru przy użyciu źródła impulsowego”. Dziennik ciał stałych niekrystalicznych .
  • Laubengayer, AW; Hurd, DT; Newkirk, AE; Skarb, JL (1943). „Bor. I. Przygotowanie i właściwości czystego boru krystalicznego”. Dziennik Amerykańskiego Towarzystwa Chemicznego
Alexander Stephenson

Kandydat nauk chemicznych, redaktor naczelny Guide-scientific.com. Wykładowca kilku międzynarodowych szkół internetowych, członek jury konkursów chemicznych i autor artykułów naukowych.

Rate author

Leave a Reply